Jak już informowaliśmy, w czwartek 16 lutego br. Rada Mediów Narodowych wybrała ponownie na prezesa Polskiego Radia Barbarę Stanisławczyk-Żyłę. Było to ukoronowaniem kilkuetapowego konkursu.
Jednak dzień później Stanisławczyk-Żyła złożyła rezygnację z tego stanowiska. Portal Wirtualnemedia.pl ustalił, że pani prezes nie spodziewała się, iż RMN wymieni dotychczasowego wiceprezesa Jerzego Kłosińskiego, z którym współpracowała od roku.
Rada Mediów Narodowych początkowo miała zebrać się 2 marca i zdecydować o sposobie wyboru nowego szefa PR. - Stwierdziłem, że lepiej przesunąć posiedzenie o tydzień i dokonać już tego wyboru i taka będzie moja propozycja dla członków Rady - powiedział Krzysztof Czabański.
Przewodniczący RMN wyjaśnił, że wybór nowego szefa PR wiąże się z pewnymi procedurami, dlatego członkowie Rady muszą mieć czas, aby zgłosić swoich kandydatów, a także zapoznać się z kandydaturami zgłoszonymi przez innych członków RMN. Poinformował, że zgodnie z regulaminem Rady jej członkowie muszą zgłosić swoich kandydatów przynajmniej na dwa dni przed posiedzeniem Rady, czyli do 7 marca.
Dwa tygodnie temu RMN zadecydowała, że zarząd radia publicznego będzie dwuosobowy - oprócz prezesa zasiada w nim Mariusz Staniszewski. Czabański poinformował, że mimo konieczności wyboru nowego prezesa radia publicznego, Mariusz Staniszewski pozostanie w zarządzie. Jednakże - jak powiedział dla portalu Wirtualnemedia.pl - nie zostanie on "z automatu" prezesem. - Pan Staniszewski ma inne predyspozycje, które czynią go dobrym członkiem zarządu, co wykazała procedura konkursowa. Ale nie ma tych predyspozycji, których Rada szukała u prezesa - konkluduje Krzysztof Czabański.
Barbara Stanisławczyk-Żyła będzie pełniła obowiązki prezesa do 31 marca br.
Stanisławczyk-Żyła na stanowisko prezesa Polskiego Radia została powołana 8 stycznia 2016 r. przez ówczesnego szefa MSP Dawida Jackiewicza.
Przed pracą w Polskim Radiu Barbara Stanisławczyk-Żyła była m.in. zastępcą redaktora naczelnego „Sukcesu”, a w latach 2006-2010 redaktor naczelną tego pisma, natomiast od września 2009 roku do marca 2010 roku dyrektorem wydawniczym Wydawnictwa Przekrój. Współpracowała z wieloma tytułami prasowymi, na początku lat 90. była stypendystką w Agencji Reutera w Londynie. Napisała kilka książek faktograficznych m.in. „Miłosne gry Marka Hłaski”, „Dziewczyny”, „Ostatni krzyk. Od Katynia do Smoleńska historie dramatów i miłości” oraz „Kto się boi prawdy? Walka z cywilizacją chrześcijańską w Polsce”.
Ukończyła Politechnikę Warszawską i Podyplomowe Studium Dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskała też stopień doktora. Prowadziła wykłady m.in. w Collegium Civitas.
