Wybór, które z obojga rodziców będzie korzystać z przysługującego prawa, będzie fikcją. Głównym powodem podjęcia decyzji, że to matka będzie opiekowała się dzieckiem przez cały przysługujący okres urlopu rodzicielskiego, jest bodziec ekonomiczny. W przeważającej większości par, wynagrodzenie mężczyzny jest wyższe (często znacząco) niż kobiety. Rezygnacja z 20 proc. płacy kobiety, z ekonomicznego punktu widzenia, będzie korzystniejsza niż rezygnacja z 20 proc. wynagrodzenia mężczyzny.
Samo stwierdzenie, że pracodawcy będą decydowali się na zatrudnienie nowego pracownika na zastępstwo osoby przebywającej na 12-miesięcznym urlopie, wskazuje jednoznacznie, że mowa jest o jednym rodzicu i że jest to kobieta (ponieważ obligatoryjny 14-tygodniowy urlop przysługuje tylko matce). Krótsze absencje nie generują zbyt często zatrudniania nowych pracowników na zastępstwo.
- Aby podział obowiązku opieki nad dzieckiem stał się faktem, niezbędne jest rozdzielenie prawa do przedłużonej części urlopu rodzicielskiego i związanego z tym zasiłku, na część przysługującą wyłącznie kobietom (np. 3 m-ce) oraz na część, która należy się mężczyznom (np. 3 m-ce). Przy czym niewykorzystanie swojego uprawnienia skutkowałoby jego przepadnięciem, a nie przejściem na drugiego rodzica - mówi Monika Zakrzewska, ekspert PKPP Lewiatan
Możliwość pracy w niepełnym wymiarze etatu w trakcie urlopu rodzicielskiego pozytywnie wpłynie na łączenie życia zawodowego z rodzinnym i obniży ryzyko trudnego powrotu do pracy po okresie absencji związanej z opieką nad dzieckiem. Niemniej, nie każde stanowisko pracy może być dzielone, co z perspektywy pracodawcy stanowi duże utrudnienie. Stąd Lewiatan proponuje, aby ograniczenie wymiaru etatu podczas urlopu macierzyńskiego wymagało zgody pracodawcy lub wyłączenie przypadków, w których podział stanowiska pracy jest niemożliwy, bądź znacznie utrudniony ze względu na specyfikę wykonywanych zadań
