Trevor Baylis był twórcą pierwszego modelu radioodbiornika, w którym ładowanie baterii możliwe było dzięki specjalnej korbce obracanej ręcznie przez użytkownika. Dzięki takiemu rozwiązaniu radio do pracy nie potrzebowało podłączenia do sieci elektrycznej, ani tradycyjnych baterii lub akumulatora.
Na pomysł zbudowania „radia na korbkę” Baylis wpadł w 1991 r. podczas oglądania programu telewizyjnego poświęconego szerzącej się w Afryce epidemii AIDS. Dowiedział się wówczas, że w wielu regionach Afryki używanie radia – jedynego środka łączności jest niemożliwe z powodu braku baterii i źródeł energii elektrycznej.
Po opracowaniu nowego modelu radia konstruktor długo walczył o opatentowanie wynalazku, później zaś o sfinansowanie produkcji radioodbiornika. Ostatecznie konstrukcja opracowana przez Baylisa nie przyniosła mu sukcesu finansowego, bowiem wiele firm produkujących sprzęt radiowy skopiowało wynalazek i wprowadziło do sprzedaży własne modele „radia na korbkę”.
Znaczną część swojego życia Baylis poświęcił na wspieranie innych wynalazców i walkę z kradzieżą własności intelektualnej. O śmierci Baylisa poinformował jeden z jego współpracowników przyznając, że w ostatnich latach życia wynalazca zmagał się z szeregiem chorób.
