O śmierci Piotra Nehringa poinformował Bartosz Wieliński, szef działu zagranicznego „GW”, opisując jego półtoraroczną walkę z ostrą wersją białaczki. - Rok temu pomyślnie przeszedł przeszczep. Jesienią siedzieliśmy w jego ogródku - jeszcze nie odrosły mu włosy, na twarzy miał chirurgiczną maseczkę - i żartowaliśmy z jego choroby. Bo miało być już tylko dobrze - stwierdził Wieliński.
- Gdy na początku lipca niespodziewanie wylądował w szpitalu, wymienialiśmy SMS-y. Żartobliwie go sztorcowałem, że ma się nie wygłupiać i wracać do pracy, bo tyle rzeczy jest do zrobienia. Zapewniał, że da radę - dodał.
Piotr Nehring był związany z „Gazetą Wyborczą” od lat 90. Początkowo był szefem działu gospodarczego, a potem zagranicznego. W ostatnich latach odpowiadał za dodatek „Ale Historia”, który ukazuje się z „GW” od początku 2012 roku.
W maju 2014 roku jako jeden z wieloletnich dziennikarzy „Gazety Wyborczej” został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
- Piotrek był kapitalnym redaktorem, teksty kroił, przestawiał tak długo, aż nabrały odpowiedniego kształtu. Gdy mówił, że coś jest złe, to miał rację. Miał też rację, gdy mówiąc o tym autorowi, bywał szorstki. Dla niego nie było nic gorszego niż tekst, z którym nic nie można było zrobić. Albo gdy autor nie uczył się na własnych błędach - napisał o zmarłym Bartosz Wieliński.
- Był ciepłym człowiekiem, pogodnym, obdarzonym ironicznym poczuciem humoru. Spędzaliśmy godziny, luźno rozmawiając o historii i dowcipkując na temat współczesnych polityków i tych, którym przyszło służyć Polsce kilka pokoleń przed nami. Historia była jego pasją, znał jej szczegóły i szczególiki. Nie był wyznawcą narodowych mitologii, na polskie dzieje patrzył surowo, choć sprawiedliwie - dodał.
W ostatnich latach mimo choroby Piotr Nehring napisał książkę „Zapomniani żołnierze niepodległości” (ukazała się we wrześniu ub.r.).
