Nazwa ksenobot wzięła się od żaby szponiastej (łac. Xenopus laevis). To z komórek macierzystych pobranych z embrionów tych żab stworzono ksenoboty, które amerykańscy naukowcy definiują jako "żywe, programowalne organizmy".
"To są nowe, żywe maszyny. Nie są ani tradycyjnym robotem, ani znanym gatunkiem zwierzęcia. To nowa klasa artefaktów: żywy, programowalny organizm." - stwierdził Joshua Bongard, informatyk i ekspert w dziedzinie robotyki na Uniwersytecie Wermontu.
W pierwszej kolejności naukowcy z Uniwersytetu Wermontu zaprojektowali ksenoboty na superkomputerze, a następnie zespół biologów z Tufts University poddał ich projekt testom przy użyciu komórek macierzystych z embrionów żab.
Ksenoboty same się leczą, mogą pomóc chronić środowisko i w medycynie
Jedna z zalet ksenobotów to umiejętność samoleczenia się po zranieniu czy uszkodzeniu. Ponadto są one całkowicie biodegradowalne.
Badacze podkreślają, że ksenoboty mają niecały milimetr szerokości, a więc są mniejsze niż główka od szpilki.
Wymieniają liczne zastosowania, w których nie można wykorzystać typowych robotów ze stali i plastiku, a w których ksenoboty mogłyby sobie świetnie poradzić. Jako przykłady podają oczyszczanie radioaktywnych odpadów, zbieranie mikroplastiku w oceanach, usuwanie płytki nazębnej czy dostarczanie leku do konkretnego miejsca w ludzkim ciele.
