Lewiatan postuluje również uzależnienie wypłaty zasiłku od aktywnego poszukiwania pracy i mocniejsze wsparcie dla osób bez pracy w powiatach o stopie bezrobocia przekraczającej 150 proc. przeciętnej w kraju.
W pierwszych 3 miesiącach wysokość zasiłku powinna być równa 25 proc. wynagrodzenia minimalnego plus 15 proc. wynagrodzenia indywidualnego. A w kolejnych 3 miesiącach 15 proc. wynagrodzenia minimalnego plus 15 proc. wynagrodzenia indywidualnego.
Stopa zastąpienia, czyli relacja zasiłku do zarobków danej osoby z ostatnich 12 miesięcy, spadnie wówczas dla osób z długim stażem pracy i wynagrodzeniem nie wyższym niż dwukrotność wynagrodzenia minimalnego. Stopa zastąpienia dla osób otrzymujących wynagrodzenie minimalne będzie równa 40 proc. w pierwszych 3 miesiącach i 30 proc. w kolejnych miesiącach pobierania zasiłku. Dla osób z zarobkami bliższymi średniej stopa zastąpienia nieznacznie podniesie się, jednak takie osoby i tak przeciętnie krócej poszukują nowej pracy.
„Celem tych zmian jest zmniejszenie wydatków na zasiłki dla bezrobotnych, aby umożliwić zwiększenie nakładów na aktywizację zawodową bezrobotnych, wzmocnienie motywacji do poszukiwania pracy, usunięcie zachęt, dla osób faktycznie nieposzukujących pracy albo pracujących w szarej strefie, do rejestrowania się jako bezrobotny wyłącznie po to, żeby uzyskać ubezpieczenie zdrowotne” – mówi Grażyna Spytek-Bandurska, z-ca dyrektora departamentu Dialogu Społecznego i Stosunków Pracy PKPP Lewiatan.
Według danych GUS, czas poszukiwania pracy w Polsce waha się od 4 do 6 miesięcy, choć średni czas poszukiwania pracy przekracza 10 miesięcy ze względu na osoby bezrobotne długotrwale czyli powyżej 24 miesięcy.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zasiłek dla bezrobotnych przysługuje przez okres od 6 do 12 miesięcy po spełnieniu wymogów określonych w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Obowiązująca definicja bezrobotnego powoduje, że w ostatniej dekadzie maksymalnie co piąty bezrobotny miał prawo do zasiłku.
Obecne zasady przyznawania zasiłków dla bezrobotnych powodują, że stopa zastąpienia dochodu z pracy zasiłkiem jest szczególnie wysoka dla osób z długim stażem pracy i niskimi kwalifikacjami i wynagrodzeniami. Takie osoby najczęściej wpadają w pułapkę bezrobocia. Badania dotyczące wpływu maksymalnego czasu wypłacania zasiłku na odpływy z bezrobocia w innych krajach sugerują, że 12 miesięczne uprawnienie do pobierania zasiłku w powiatach z wysoką stopą bezrobocia zniechęca do podejmowania pracy przez bezrobotnych między 6 a 12 miesiącem pozostawania w rejestrze bezrobotnych - czytamy w komunikacie prasowym.
