Profesor Zbigniew Mikołejko był kierownikiem Zakładu Badań nad Religią w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN, członkiem Akademii Amerykańskiej w Rzymie oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Tytuł doktora uzyskał w 1986 roku, a habilitację w 1999 roku. Oba stopnie uzyskał w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, gdzie w latach 2010-2018 był profesorem nadzwyczajnym, a od 2019 roku pracował jako profesor.
Prof. Mikołejko wydał około tysiąca publikacji w dziewięciu językach. Wśród jego najważniejszych książek można wymienić m.in. takie tytuły jak "Katolicka filozofia kultury w Polsce w epoce modernizmu" (1987), "Elementy filozofii" (siedem wydań, 1998-2008), "Śmierć i tekst. Sytuacja ostateczna w perspektywie słowa" (2001, przekład ukraiński - 2014), "Żywoty świętych poprawione" (2001, 2004, 2011), "We władzy wisielca", t. 1-2 (2012-2014), a także "Żywoty świętych poprawione ponownie" (2017), "Między zbawieniem a Smoleńskiem. Studia i szkice o katolicyzmie polskim ostatnich lat" (2018) oraz "Prowincje ciemności. Eseje przygodne" (2018) i poemat "Kwintet" (2019).
W 2013 r. ukazał się przeprowadzony przez Dorotę Kowalską jego wywiad rzeka pt. "Jak błądzić skutecznie". Instytut Mikołowski, w którym debiutował jako poeta, wydał trzy tomy jego wierszy - "Gorzkie żale" (2017), "Heilsberg, to miasto" (2018) oraz "Teraz i zawsze" (2022).
Jako publicysta prof. Zbigniew Mikołejko pisał m.in. do „Borussii”, „Czasu Kultury”, „Dialogu”, „Edukacji Filozoficznej”, „Etyki”, „Gazety Wyborczej”, „Kontekstów”, „Literatury na Świecie”, „Newsweeka”, „Nowych Książek”, „Polityki”, „Przeglądu Filozoficznego”, „Przeglądu Politycznego”, „ResPubliki Nowej”, „Rzeczpospolitej”, „Twórczości”, „Tygodnika Powszechnego”, „Uncaptive Minds”, „Więzi” i „Znaku”.
Prof. Mikołejko został wyróżniony m.in. Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", Nagrodą Kazimierza Jagiellończyka oraz Nagrodą ACADEMIA (za Najlepszą Akademicką Książkę Humanistyczną, 2015).
