Plakat „Łatwej dziewczyny”, którego dotyczyły skargi otrzymane przez Komisję Etyki Reklamy, pokazuje główną bohaterkę tego filmu trzymającą kartkę z napisem „Plotki i prawda o tym, jak zrujnowałam moją reputację”. Postać dziewczyny otacza zestaw obraźliwych epitetów, takich jak m.in. „sucz”, „dziwka”, „wywłoka” i „zdzira”. „Takie potraktowanie kobiety obraża jej godność jako osoby i zachęca do werbalnej agresji wobec niej” – ocenił autor jednej ze skarg. Protestujący zarzucili reklamie, że ma charakter seksistowski i narusza dobre obyczaje, ponieważ wykorzystuje wulgarny język.
Odpowiedzialne za tę reklamę United International Pictures, dystrybutor „Łatwej dziewczyny”, wyjaśniło, że przekaz promujący ten film został zaprojektowany globalnie przez wytwórnię Sony Pictures i w identycznej formie (w lokalnych wersjach językowych) był wykorzystywany w państwach na całym świecie. „W żadnym kraju ani film, ani reklamujące go plakaty czy materiały reklamowe w mediach elektronicznych nie wywołały żadnych kontrowersji” – podkreśliła firma. Dystrybutor zwrócił też uwagę, że obraźliwe epitety znajdujące się na plakacie to cytaty z dialogów z „Łatwej dziewczyny” i chociaż są wulgarne, nie mają na celu obrażania kogokolwiek, tylko wywoływanie szoku estetycznego.
Komisja Etyki Reklamy nie przychyliła się jednak do tych wyjaśnień, oceniając, ze na plakacie promowane są określenia wulgarne. Zespół orzekający zauważył też, że w polskiej reklamie napisy są znacznie bardziej negatywnie nacechowane niż w jej angielskiej wersji. „Reklamy umieszczone na billboardach, powinny być znacznie bardziej wyważone, gdyż odbiorcami tego typu reklam są, chcąc nie chcąc, również dzieci” – podkreśliła komisja. W konsekwencji oceniła, że plakat naruszył dobre obyczaje i przepisy ustawy o języku polskim, przekraczając kodeks reklamowy.
