Maria Oleksiewicz zmarła w sobotę 12 października. W ostatnich miesiącach życia przebywała w domu opieki w podwarszawskich Palmirach.
- Zostaną jej teksty, zostaną książki, ale przede wszystkim Misia zostanie w naszej pamięci jako niezwykła osoba. W pospiesznym świecie Misia zawsze umiała się zatrzymać. Uśmiechnąć. Miała niezwykłą klasę. Staromodnie czytała papierowe wydania gazet. Tak, nie bardzo dobrze szło jej obsługiwanie komórki, ale potrafiła zadzwonić na stacjonarny telefon, żeby spytać co słychać albo złożyć komuś życzenia. Miała w sobie pokłady życzliwości. Takiej bardzo zwyczajnej. I - mam wrażenie - ani krztyny zazdrości, zawiści, niechęci. Była pozbawiona jakichkolwiek złych uczuć - napisała dziennikarka „Rzeczpospolitej” Barbara Hollender, cytowana przez serwis Stowarzyszenia Filmowców Polskich.
- Wspaniała Pani Misia. Jestem szczęściarzem, że się poznaliśmy i wielokrotnie rozmawialiśmy. Niezapomniane spotkania. Poczucie humoru, klasa i erudycja - stwierdził ks. Andrzej Luter.
Maria Oleksiewicz z miesięcznikiem „Kino” była związana niemal od jego założenia w 1966 roku, a przez kilka dekad także z magazynem „Film” (przestał się ukazywać w 2013 roku). Była znawczynią kina francuskiego, napisała książki, m.in. „365 dni ‘Potopu’ i „Brigitte Bardot”.
Ukończyła dziennikarstwo ze specjalnością krytyka filmowa na Uniwersytecie Warszawskim oraz podyplomowe Studio Filmowe prowadzone przez prof. Aleksandra Jackiewicza w Instytucie Sztuki. Wieloletnia członkini SFP i ZAIKS
- My sobie nie możemy wyobrazić dzisiejszego świata bez kina. Kino jest wszędzie, nawet w najbardziej zapadłym kącie. Kino kształtuje nasze poglądy, narzuca nam mody. A przecież to wszystko narodziło się w kłębach dymu z cygar i w oparach absyntu. Wynalazek, jakim był kinematograf, podbił cały świat, określił cały nasz wiek XX - mówiła w 2020 roku w wywiadzie w Polskim Radiu.
